|
|
Reisverslagen
China: Yunnan, door de tijgerkloofDoor: Ad en Agnes Steijn, 2008 |  Vandaag vertrekken wij Ad en Agnes voor het 2de deel van onze fietsreis met de trein (soft-sleeper, dit is 1e klas), vanuit Guilin naar Kunming. Bij loket 5 kun je afrekenen en de tickets ophalen, het gaat allemaal prima. Kosten: 2 fietsen en 2 personen voor 86 Yen (= ongeveer Euro 80). De treinreis is een rechtstreekse reis met 2 of 3 stops en duurt zo’n 17 uur. De fietsen moeten we nog gaan afgeven bij de afdeling inname goederen, ook hier loopt het erg soepel, op vertoon van onze tickets krijgen onze fietsen ook de nodige labels. Als we de fietsen op slot willen zetten krijgen we protesten want dat kan niet, we geven ons maar over en hopen dat alles goed komt, en gaan naar buiten, zo alles is geregeld. De trein vertrekt gewoon op tijd, als we naar de trein lopen zien we twee Chinezen kruiers op onze fiets naar de trein rijden, daarom mochten dus ze niet op slot, nou ja ze zitten in ieder geval in onze trein. Onze fietsen kunnen we na een uur van binnenkomst afhalen bij het bagage depot en fietsen daarna op het gemak naar ons hotel. |  De bus vertrekt om 9.00 uur naar Dali, een mooie, luxe touringcar. Gelukkig dat we vroeg zijn want de fietsen gaan als eerste onderin de bus en de andere bagage van de andere passagiers gaan er dan bij als vulling.
In Xiaguan of wel Nieuw Dali eindigt de busrit, helaas regent het een beetje of moet ik zeggen gelukkig regent het een beetje want de straten staan blank het moet een hoosbui geweest zijn vlak voor onze aankomst. Onze bestemming is Dali de Old City, dit is ongeveer 14 kilometer fietsen verderop.
Ons onderkomen in Old Dali is het Koreaans Guesthouse, we zijn welkom maar er is toch een klein probleempje we zitten wel in de verbouwing. Ze waren een hele nieuwe keuken aan het aanbouwen, om te eten moesten we elders in het dorp zijn. Het is een gezellig dorp dit Old Dali met tal van oude, smalle en leuke straatjes met eethuisjes en tal van diversen winkeltjes.
In Nieuw Dali gaan we onze visum verlengen. Uiteindelijk lukt het wel, maar alleen met 30 dagen en niet met 60 wat we wilden. Ons visum wordt wel a la minuut klaar gemaakt en kunnen het na betaling gelijk meenemen. Buiten is het inmiddels droog geworden, we wandelen een beetje door de stad maar het is er ongezellig, kaal en sfeerloos. Hier missen we de gezellige sfeer van Dali Old City.
Terug in het guesthouse, op de kamer pakken we ons fietsrouteboekje om te bekijken hoe we onze route kunnen plannen met fiets-, rust- en of kijkdagen. Zo komen we tot de conclusie dat ook deel twee van de fietsreis De Tijgerkloof ruim mogelijk is binnen de vandaag gekregen tweede periode van de 30 visumdagen. Daarna zouden we kunnen kiezen om na de 2e periode van 30 dagen naar huis te gaan of risico’s te gaan lopen en denken bekijk het maar als je me niet wilt zet me maar het land uit. Het lijkt ons in ieder geval verstandig om Asian Way Of Life, onze reisorganisatie te informeren, gelukkig bestaat er zoiets als internet en een mailtje is zo verzonden.
In de regen rijden we naar het meer dat we moeten oversteken per pont, in een klein kantoortje kopen we de tickets daarna worden we netjes naar een van de vele prachtig versierde bootjes gebracht.
Aan de overkant pakken we de route weer op en fietsen we door enkele heel oude dorpjes waar echt de tijd heeft stil gestaan. Hier zien we bij de ingang van wat grotere landbouw bedrijven van die prachtige Chinese toegangspoorten in allerlei fraaie en zeer fraaie uitvoeringen met diversen zeer gewaagde kleurencombinaties. Helaas is er na 8 km een wegomleiding en veranderd het redelijke pad in een slecht pad van keien.
Eindelijk na 35 km rijden we over mooi asfalt naar onze volgende bestemming.
|  De rit van vandaag gaat als het ware door een lange vallei en we zien de hoge bergen links en recht aan ons voorbij glijden, met af en toe een klimmetje en weer een stukje dalen, rijden we weer een nieuwe vallei in. In deze valleien wordt in hoofdzaak landbouw bedreven. Tegen de middag rijden we een vallei in deze is compleet gevuld met rook. De oogst is rijp de stelen worden uit de grond getrokken en de gedroogde stelen met blad wordt direct op het land verbrand.
Na de lunch beginnen we aan een lange klim van 5 km. met daarna 20 km. vals plat. We komen langs de eerste dakpanfabriekjes, in een klein dorpje. Volgens het routeboekje is er een overnachtingsplek , ‘n guesthouse, blinkt uit in eenvoud en simpelheid, maar vandaag is er niets beters in de omgeving.
We zitten om 8 uur op de fiets. Het zwaardere werk komt er aan na 20 kilometer krijgen we een klim van 11 kilometer met een stijging van 4 tot 6%. Het loopt wel lekker maar de weg is knap hobbelig met af en toe gravel. Tijdens de klim hebben we regelmatig een prachtig uitzicht we passeren boerderijtjes. We hebben tot nu toe weinig last gehad van waakhonden en of soortgenoten.
Boven is het panorama helemaal perfect we staan op 2100 meter en hebben een prachtig uitzicht over het meer. Het fijne na het klimmen is het dalen en daar doen we 9 kilometer over, vervolgens gaat het op en neer met of en toe een klein kuitenbijtertje gelukkig verbeterd ook de kwaliteit van de weg. Onderweg zien we dat er hier tomaten worden geteeld en zelfs artisjokken.
Het hotel wat we vinden maakt alles goed van wat er gisteren veel minder was, 5 sterren hebben ze op de deur staan niet dat dat alles zegt maar vandaag wel. Als ik in het fietsrouteboek kijk staat er voor morgen een nog zwaardere etappe in het schema, de afstand is dan rond de 100 km en een klim van 30 km lang, een goede reden om eerst nog een rustdag in te lassen.
|  We zoeken een internetcafé om te kijken of we al een reactie hebben van Asian Way Of Life. Van AWOL ontvingen we bericht dat China tijdens onze afwezigheid besloten heeft dat bij de nieuwe aanvragen voor een visum alle nieuwe visa uitsluitend voor 30 dagen worden uitgegeven en dat er geen verlenging in China mogelijk is. Dit zou alles te maken hebben met de Olympische spelen in 2008, China wil geen onrust en wil weten waar alle toeristen uithangen. Voor ons is dat de reden om maar gelijk onze vliegtickets te laten wijzigen, we verzoeken wel om als datum van vertrek de laatste dag van het visum aan te houden. AWOL gaat hiermee aan de slag. Nu maar afwachten of dit lukt want als dit lukt, betekent dat we in ieder geval onze fietsreis naar de Tijgerkloof gewoon kunnen uitrijden.
Daarna wandelen we naar het Tempel complex. Het dateert uit het jaar 500 en dat is te zien. Het zijn een aantal Tempels bij elkaar met in het midden een beek waarbij de een met de andere kant wordt verbonden door een schitterend boogbruggetje. Het ligt hier echt heel idyllisch met fluitende vogeltjes en vanuit een van de tempels komt het gezang van een aantal Boeddha priesters. Als we zo rond wandelen zien we dat er een gezelschap van biddende of half zingende priesters verhuist van de ene tempel naar de andere met een gevolg van zo’n 30 oude vrouwtjes, al biddend lopen ze naar een volgende tempel waar de dienst gewoon wordt voortgezet.
|  |  We starten op een hoogte van 2224 m en na 4 km krijgen we al een afdaling van 600 m over 11 km. Tijdens de afdaling rijden we een vallei in, deze vallei staat helemaal vol met kleine rijstveldjes, dijkjes en een paar kleine boerendorpjes. Het uitzicht is prachtig tijdens deze afdaling het overzicht van boven af over de honderden kleine rijstveldjes vol met de fris groene kleur van al deze miljarden jonge rijstplantjes en dat alles in de ochtend zon.
Het wordt een lange zware dag er staan meer dan 100 kilometer op het schema en er zit een klim in van 30 km.
Na 18 kilometer verlaten we de vallei door een kloof, rechts naast ons stroomt een rivier en links de steile wand van de bergen. Deze weg blijven we 25 km volgen. Het gaat op en neer, niet stijl maar het is wel continu vals plat om hoog en dan weer langzaam dalen. Uiteindelijk meer dalen dan klimmen als we als bij een grote brug komen staan we bij de imposante rivier de Yangtze. De stijging is tussen de 3 en 8% en dit gaat 30 km lang door. Op ons gemak en op ons lichtste verzetje trappen we langzaam naar boven, haarspeld bocht na haarspeldbocht, meter voor meter. De uitzichten zijn prachtig. Er zijn gelukkig winkeltjes genoeg om vers water te kopen. De laatste 25 km zijn bijna vlak. Old Lijiang heeft een van de mooiste historische stadscentra van China. De smalle straatjes met de houten huizen, de diversen snelstromende beekjes die door het stadje lopen, de rode lampionnen het is fascinerend. Het Fietsrouteboekje geeft goede informatie, maar door de drukte van al de toeristen en de vermoeidheid zien we niet waar we heen moeten. Dan komt er een Chinees op een Mountain Bike en vraagt in gebroken Engels of hij ons kan helpen. Ik laat hem de naam en adres van ons Hotel lezen en hij zegt: Kom maar mee achter mij aan, geweldig zo’n gids, met de fiets aan de hand lopen we, want fietsen is verboden in Old Lijiang.
Op de menukaart staat onder andere Yak, dit is een rund van de Mongoolse hoogvlakte. Een Yak is een soort langharige Karbouw en doet het zelfde werk als een Karbouw namelijk ploegen op het land en de rijstveldjes voor de baas.
Op het programma voor vandaag staat als eerste een internetcafé. Daar is het bericht met de bevestiging dat onze vlucht is omgezet naar de laatste dag van geldigheid van ons visum en de nieuwe tickets liggen klaar in Kunming. Dat is goed nieuws. Wij wandelen terug naar het dorp, daar is het weer genieten van de leuke en mooie straatjes, houten huisjes, de chinezen, de beekjes en de stenen bruggetjes die door het stadje lopen. Hier lopen veel van de oorspronkelijke bewoners in klederdracht en ze willen er best voor uit komen dat ze Naxen zijn en dat ze leven volgens de Naxen cultuur.
|  De fietsen komen van stal een dag rust is wel genoeg. Ons doel is een oud cultuur stadje.
Het is een ritje van 40 km over een redelijk vlakke weg. We kijken tegen de besneeuwde toppen van de Snow Mountains. Het is een prachtig plaatje, de azuur blauwe hemel, de schittering van de besneeuwde bergtoppen in de ochtend zon en met op de voorgrond de prachtige groene dennen.
We komen aan in een oud dorpje, het ziet er gezellig uit vooral als er een klein Naxi orkestje van oude mannen een deuntje voor ons gaat spelen op hun oude antieke instrumenten. We lopen door het dorp op zoek naar de fameuze Dokter Ho, een wereldberoemde kruiden dokter. Zij loopt rond in haar Naxi kledij.
Tenslotte stappen we weer op de fiets want 10 km verder op ligt er nog een hele mooie Tempel. Nu loopt de weg iets op en de laatste paar kilometers zijn weer even pittig klimwerk, zo’n tempel ligt meestal net als een kasteel, op een mooie plek, op een berg of op een uitstekende rots. Ook deze ligt in een prachtig stukje natuur, op een uniek plekje. De Tempel is niet groot maar wel mooi prachtige hout bewerking, unieke kleuren combinaties. Er is een schitterende tuin waar we lekker een uurtje in mogen wandelen.
Op de terug weg stoppen we nog even bij het Palace, hier zijn fresco’s te bewonderen uit de 6e eeuw die nog in zeer fraaie staat zijn, de rest van de fresco’s zijn in zeer slechte staat en erg beschadigd.
Vandaag een, volgens het boekje, rustige etappe met drie klimmetjes. We rijden door prachtige natuur met overal akkertjes, we zien de rijstveldjes veranderen in koren, tomaten, aardbeien, druiven en maïs. Ook hier is het allemaal kleinschalig, het zijn van die kleine akkertjes die tegen de bergen aan liggen, met kleidijkjes om het regen water op te vangen en of vast te houden.
De klimmetjes zijn best nog wel pittig bij de laatste staan we boven en kijken uit over de vallei met daar onderin Migthy Yangtze. Het uitzicht is fantastisch links de vallei met de rivier en iets naar rechts de besneeuwde toppen van de Jade Dragon Snow Mountains. We maken de afdaling naar de rivier de Yangtze, de weg is slecht veel gaten smal en zeer bochtig. De volgende 30 km houden we constant zicht op de rivier.
Aangekomen op de bestemming vinden we het hotel wat aangeraden wordt. Het ziet er keurig uit en het is een schone kamer met toilet, douche, airco en tv. Dit kan wel voor twee nachten, voor morgen lassen we een rustdag in want overmorgen gaan we naar de 3500 m
en willen we fit zijn.
|  De plannen voor vandaag zijn het bezoeken per fiets van de Tijgerkloof. Van deze zijde kunnen we er 10 km in rijden, vals plat. Met iedere meter wordt het mooier en ruiger. De rivier de Yangtze perst zich met oorverdovend lawaai door de kloof en gaat nog heviger tekeer als er rotsblokken liggen of stroomversnellingen zijn.
De toppen van de bergen zien we links en recht steeds steiler en steiler worden. We zijn nu op 1860 m. Het is enorm indrukwekkend de brullende rivier de enorme steile rotswanden. Na 10 km liggen er een paar enorme rotsblokken in de rivier hier is de tijger de rivier overgestoken vandaar de naam Tiger Leaping Gorge. De Yangtze gaat hier wel heel erg tekeer het is ontzettend indrukwekkend om hier te staan.
Er is een mogelijkheid om naar beneden te lopen, het pad is stijl naar beneden en naar boven, we vinden het nu geen goed idee om dit te doen, je moet een beetje om de spieren denken, wellicht over 2 weken als we op de terugweg zijn en hier weer langs komen.
Vroeg op vandaag, om 7 uur zitten we al op de fiets, we willen voor dat het heet wordt boven zijn. De etappe van vandaag is op papier maar 64 km maar we klimmen vandaag naar de Hoogvlakte van Zhongdian, op een hoogte van 3300 m.
De eerste 30 km fietsen we door een canyon. Het tempo ligt laag niet alleen door het klimmen, maar het is zo mooi en daar zijn we voor in China. Het is een fantastisch mooie route we rijden de eerste 30 km langs een snel stromende rivier met vele rapids en kleine watervallen. Regelmatig stoppen we even voor een foto stop. Na 30 km verlaten we de rivier en staat er een laatste klim op het schema, een zware laatste klim.
Het uitzicht rechts op het dal is een soort van compensatie voor het zware werk om naar boven te fietsen, het is een fantastisch uitzicht en bij iedere meter die we stijgen wordt het zwaarder en zwaarder maar ook mooier en mooier. Boven staan we op de hoogvlakte. Daar blazen we eerst een poosje uit en kijken nog even naar beneden, we hebben hier een prachtig overzicht van de klimroute naar boven en het dal waar we vandaan gekomen zijn.
We missen hier de eethuisjes dus eten we wat bananen en een Energy reep voor het tweede deel van de rit. Het is niet alleen het klimmen maar ook de ijle lucht die zijn tol eist. Hier staan we op de Zhongdianse Hoogvlakte, hier verandert ineens alles, de lucht, de vegetatie, de mensen het zijn ineens allemaal Tibetanen, de kleding van de mensen, het bewerken van het land, de gewoontes, de huizen, je fietst een andere wereld in. Hier staan de stupa’s, hier staan de gebedsvlaggen en de gebedsmolens, hier zou je denken dat je in Tibet bent.
De laatste 20 kilometer van vandaag zijn redelijk vlak en rijden we richting Zhongdian maar voor die tijd maken we nog een overnachting. Om half drie staan we bij het guesthouse waar we een kamer zullen boeken, het is tevens het eerste eethuisje dat we tegen komen vandaag. Als we er binnen lopen ruiken we de keuken, we hebben reuze trek. Onze gastvrouw getooid in Tibetaanse kleding weet in geen tijd een heerlijke maaltijd voor ons te bereiden. Na de maaltijd zoeken we onze kamer op, we wisten uit het draaiboek dat het eenvoudig was, maar nu staan we ons te wassen met een lampetkan en het toilet is een etage lager en deze bestaat uit een lange goot. De kamer en het bed zijn verder goed en morgen trekken we weer verder, dus geen klachten en niet zeuren over kwaliteit, het is schoon.
|  Vandaag hebben we een makkie, slechts 34 km en dan ook nog over vrij vlak terrein, maar het is mooi, en we hebben alweer prachtig weer. Op de fiets rijden we daar in die prachtige natuur van de hoogvlakte met rechts in de verte de bergen van Jade Dragon Snow Mountains met zijn sneeuwtoppen en links in de verte krijgen we nu zicht op de witte bergpieken van de Himalaya.
De hoogvlakte waar we overheen fietsen is paars van de bloemen. Als we daar foto’s van staan te maken zien we 100 m verderop een toeristenbus staan. Er staan een aantal Tibetanen in klederdracht en een veelkleurig aangeklede Yak met daar omheen een aantal toeristen die uit de bus zijn gekomen om hier foto’s van te maken. We rijden een stukje door om bij die Tibetanen te kijken als er een Chinese heer met een dure Nikon camera naar ons toekomt en vraagt of hij ons mag fotograferen, waarom zullen wij bezwaar maken.
Veel later als we ergens anders op vakantie zijn, krijgen we een bericht dat wij in een Chinees Magazine staan. Het blad lag in een vliegtuig en was gespot door iemand die ons kende. Ze heeft de foto er uit gescheurd en mee genomen. Harstikke leuk ! ! !
Een goede keus volgens ons fietsrouteboek is het Tibetaans Guesthouse in Zhongdian, we willen een paar dagen in Zhongdian blijven, dus lijkt het ons verstandig om voor we inchecken we daar de lunch gebruiken. Hij doorstond de toets want die was goed en verzorgd dus bestellen we een kamer. De kamer is keurig de prijs van 80 Yen is oké en de douche is overheerlijk zeker na die lampetkan van gisteren.
In de middag kuieren we wat door Zhongdian het is een Chinese stad met heel veel Tibetaanse invloeden. Dit is geen toeristen stad, dit hier is een Chinees-Tibetaanse stad puur sang.
Er staat een 300 jaar oude Songzhanling Klooster op zo’n 15 km van Zhongdian, het is nagebouwd van het Klooster of Tempel uit de stad Lhaza in Tibet. Dit klooster is het meest belangrijke klooster in Zuidwest China, dus deze mogen we niet missen. De weg er naar toe is meer dan slecht, heel veel keien, zand, smal, kuilen, gaten enzovoorts. Het 300 jaar oude klooster zien we van verre al liggen met zijn gouden daken steekt het prachtig af tegen de rotsen en de hel blauwe hemel als achtergrond. Het imposante klooster bood 300 jaar geleden onderdak aan zo’n 600 monniken nu lopen er ongeveer 50 monniken rond. In sommige gebedsruimtes zit er een monnik die zijn gebeden zit op te dreunen op zo’n monotone dreun. ‘s Avonds lopen we nog een rondje door het stadje, in het oude centrum horen we ineens muziek, we zien wel een honderd tal mensen aan het dansen op wat Tibetaanse muziek. Sommige Tibetanen dansen in een Tibetaanskostuum en andere gewoon in hun dagelijkse kloffie.
Omdat we toch wel tegen de volgende etappe opzien wilden we weten of het mogelijk is en wat het kost om de etappe per bus te doen. Het is geen enkel probleem, de bus gaat tweemaal per dag en de fietsen kunnen gewoon mee.
We vermaken ons met alle instappende en uitstappende reizigers tot we zelf aan de beurt zijn. De fietsen worden keurig netjes op het dak gelegd en wij nemen plaats in de bus. De rit met de bus is dezelfde als dat we met de fiets zouden doen, we genieten van de uitzichten en van de ruige natuur het is een prachtige rit en inderdaad het was een behoorlijke klimpartij geworden.
Het bergdorpje waar we naar op weg zijn is klein, niet meer dan 30 huizen, een Guesthouse en een Natuurpark met kalkzandsteen plateaus. Het plateau willen we nog bezoeken voor zonsondergang. Met het mooie avondlicht dat een heel mooi effect heeft op dit kalkzandsteen maak ik mijn beste foto’s van de terrassen.
De volgende dag springen we in onze fietskleding en vertrekken, het is genieten, we rijden in het hooggebergte na ieder bocht hebben we weer een nieuw fantastisch panorama. De eerste 20 km gaan met vals plat van 2% omhoog, dan volgen er 7 km met een stijging van 4% en daarna is het 23 km afdalen naar de rivier de Yangtze, waarna we voor de laatste 20 km de Tijgerkloof inrijden en bij het guesthouse ons eindpunt hebben. Het is genieten van iedere kilometer.
Na zo’n 30 km bereiken we onze bestemming. We gebruiken hier de lunch en wonder wel er komt een heerlijke maaltijd uit de wok, we zitten te smullen en ons gelijk lekker op te warmen. Tijdens het afdalen hebben we het aardig koud gekregen, we zitten natuurlijk wel in het hooggebergte en de temperatuur is hier knap laag, zo zitten we heerlijk warm naast de brandende potkachel te eten.
Toch wordt het tijd om weer op de fiets te stappen, het is nog een aantal kilometers dalen en daarna wordt het heuvelachting. Na 20 schitterende kilometers komen we bij weer bij de rivier de Yangtze, deze volgen we en uiteindelijk rijden we de Tijgerkloof in. Nog 8 mooie maar zware kilometers naar het guesthouse, het is een gravel weg vol gaten en kuilen sommige stukken moeten we van de fiets af en lopen zo slecht is het pad. Het guesthouse ligt op een uitstekende rotspunt in de gorge. De eigenaresse is een Chinese Big Mamma, met een ongekende gemoedelijkheid runt ze hier haar internationale Ggesthouse, hier komen allerlei trekkers, fietsers, backpackers. Het ligt op een unieke plek in de Tiger Leaping Gorge. Je voelt je hier thuis, het is gezellig en ongedwongen. Je zit hier heerlijk. Deze Tijger Leaping Gorge is de diepste gorge ter wereld, op het terras zitten we halfweg de gorge, ons uitzicht is fantastisch. Zowel links als rechts kijken we de gorge in en aan de overkant kijken we tegen een enorm stijl massief dat hier 2 km omhoog reist en dan wetende dat er ook nog 2 km hier steil naar beneden gaan.
Deze middag gaan we een wandeling maken. Eenmaal beneden in de gorge wordt alle moeite beloond. We zitten op een platte rots midden in de rivier en die kolkt en bruist om ons heen, hier blijven we een uurtje zitten om te genieten van dit spectaculaire schouwspel dat Yangtze heet.
De gorge is open en wij kunnen onze geplande route volgens ons fietsrouteboekje gewoon vervolgen. Het is de kortste en wellicht wel een van de mooiste etappes. De weg die we te gaan hebben is een rotspad, het is soms fietsen en soms stukken lopen, soms is er een landslide geweest en is het pad weer enigszins vrij gemaakt met een shofel. Zowel links als rechts van ons reizen de stijlen rotsen kilometers de lucht in. De uitzichten die we hebben zijn fenomenaal. Het fietspad loopt zo’n 500 m boven de rivier en geeft regelmatig schitterende panorama’s. Van boven af hebben we een schitterend gezicht op de stroomversnellingen. Het is 20 km genieten en een prachtig gezicht hoe de rivier de Yangtze zich door deze kloof perst.
Het is natuurlijk in combinatie met de schitterende bergen, de steile rosten die vanuit de rivier gemeten gewoon 4800 m omhoog reizen, de meest mooie en het meest spectaculaire natuurverschijnsel van China.
De eerste kilometers rijden we langs de rivier de Yangtze alleen nu tegen de stroom op en we klimmen zo’n 25 km, niet een van de zwaarste. De rest van de etappe is het meest dalen. Bij op onze bestemming liggen er op verschillende plaatsen, over een lengte van een kilometer, overal geoogste rijst op de weg. Auto’s, bussen, brommertjes, karretjes en wij op de fiets, iedereen rijdt over de rijst heen met regelmaat wordt er geveegd en geharkt, wat vroeger met de dorstvlegel werd gedaan gebeurd nu door het verkeer. De rijstkorrels worden er onderuit geveegd en in zakken gedaan en het stro gaat naar de kant van de weg en in de fik gestoken.
De volgende dag regent het. In ons routeboekje staat als extra nog een bezoek aan de tempel beschreven. Het is een zeer aparte tempel, maar ja als het zo regent is dit geen optie. In het fietsrouteboekje staat de route beschreven, maar we hebben er geen zin om vandaag 50 km te fietsen.
De volgende dag is wel bewolkt maar droog. Op de fiets is het wel om de plassen heen rijden maar dat is voor onze Santos fietsen geen punt, de fietsen hebben het tot nu perfect gedaan. Vandaag hebben we een etappe met in de eerste 40 km de nodige pittige heuveltjes, maar de laatste 20 km is het continu licht dalen. De route geeft een zeer gevarieerd beeld soms langs een rivier dan weer door het bos, maar we fietsen ook tussen de rijstakkertjes en hier en daar staan wat dakpan- of pottenbakkersfabriekjes. Met riviertjes en meertjes merken we dat de natuur is veranderd hier zien we weer de witte reigertjes in de rijstveldjes. De volgende stad is een moderne en grote stad.
De route vandaag is wat heuvelachtig dus klimmen en dalen, we rijden door wat dorpjes, rijden langs een stuwmeer met een elektriciteitscentrale, volgen de rivier en komen uit bij het grote meer. We volgen de weg aan de westelijke kant van het meer, we rijden lekker vlak en genieten van alle activiteiten op en rond het meer. Het zijn de vissers die met hun bootjes en netten bezig zijn, zo ook hebben we hier de pottenbakkers die hele fraaie Chinese potten en vazen ten toon gesteld hebben staan. Op grote afstand zien we de 3 Pagodes met hun 36 tellende etages van Old Dali al naderen. Hoe dichter we Dali naderen hoe drukker het wordt op de weg, uit veiligheidsoverweging gaan achter elkaar rijden.
Old Dali is heerlijk en gezellig. We lopen door de vele smalle straatjes met even zoveel eethuisjes en terrasjes. We zoeken er een waar we lekker gezellig kunnen zitten, daar pakken we een pint op een zeer geslaagde fietsvakantie.
Om elf uur stappen we op de fiets en rijden de voor ons inmiddels bekende weg naar New Dali. Met een uurtje staan we op het busstation, daar tonen we onze tickets en vragen om de tickets voor de fietsen, op de heenweg moesten we er voor betalen, na veel gebaren taal begrijpen we dat ze gratis mee terug mogen. Het inladen geeft geen enkel probleem. Dit maal rijdt de bus in een stuk door en staan we om vijf uur op het busstation in Kunming. De route naar het Hotel zit nog aardig in het geheugen en gaat dan ook goed.
In ons routeboekje staat als extra een fietstochtje van 36 km beschreven. Het lijkt ons wel wat dus pakken we de fiets en stappen op. De tempel die we bezoeken stamt uit de tijd van de Tang dynastie van 600-900, en is na een brand in 1883 herbouwt. Het bijzondere van deze Tempel zijn de levensechte gemummificeerde figuren van monniken, ze staan er bij of ze gisteren nog hier rondliepen.
Na een eenvoudige lunch die ze hier serveren stappen we weer op de fiets voor de weg terug. De route terug is dezelfde als de heenweg, bij de wegopbreking worstelen we ons met de fiets door de zeer smalle doorgang die er is voor de wandelaars, het is wat duwen botsen en lachen en weer een stukje lopen. Na 20 minuten staan we aan de andere kant van de opbreking en kunnen we gewoon onze weg per fiets weer vervolgen.
In de middag maken we nog een wandelingetje door de stad en naast de enorme warenhuizen staat hier ook nog een 1000 jaar oud tempel complex ook dit is een oord van rust en ontspanning en dat midden in dit centrum.
Vandaag afscheid van China, om 10 uur rijdt het busje voor om ons naar het vliegveld te brengen. We kijken terug naar een heel bijzondere vakantie. China is heel anders dan we ons thuis voor hadden gesteld, omdat we dit op de fiets en over het platteland zouden gaan doen om het echte China te leren kennen waren we bang dat de hygiëne op een heel laag peil zou staan. Daar hebben we ons behoorlijk in vergist, China is een schoon land, de Guesthouses die we hebben aan gedaan waren allemaal schoon en best van redelijke kwaliteit, de Hotels waren uitstekend. De Chinezen waren voor ons altijd gastvrij en met alles zeer behulpzaam, het woordje nee staat niet in hun woordenboek. Het is een vriendelijk en vrolijk volk, ze hebben plezier in het leven ondanks dat altijd aan het werk zijn van zonsopkomst tot zonsondergang, en in de steden heerst er zelfs een 24uurs economie. De taal daar zagen we tegen op omdat er weinig of geen Engels wordt gesproken, maar we zijn er altijd uit gekomen.
Het eten is vooral in Canton altijd heerlijk geweest, vooral in het wokken daar zijn de Cantonesen meesters in. Een enkele keer hebben we wat minder lekker gegeten dat komt voornamelijk omdat de keuken in Yunnan wat heter is.
Nergens hebben we ons bedreigd of belaagd gevoelt, nooit hebben we last gehad van een overdreven politie. Overal zijn wij vrij geweest om naar toe te fietsen nergens zijn we tegen gehouden of teruggestuurd. We hebben geen enkele ambtenaar ontmoet die ons heeft gevraagd waar gaat U naar toe of wat is uw reisschema. Het meest hebben we genoten om op de fiets door de soms paradijselijke prachtige natuur te fietsen, zoals het Karstgebergte en de Tijgerkloof. Ze staan hoog op de top 100 van de mooiste natuur gebieden op aarde, heerlijk is het dan om per fiets daar door heen te mogen fietsen.
|
|
|
|
