De twee reizen liggen ongeveer 1100 kilometer uit elkaar, ons plan is om dit per trein te gaan overbruggen. De ondersteuning van Asian Way Of Life bestaat uit een vlucht Amsterdam. Guangzhou twee hotel overnachtingen, een bij aankomst en een bij vertrek, tevens is er een afhaal en wegbreng service, van het vliegveld naar het hotel, en terug van het hotel naar het vliegveld. Daarbij hoort natuurlijk het Fietsrouteboekje waar de route in staat beschreven die je kunt rijden met de informatie over dagafstanden, de hotels, de pensions en guesthouses welke je onderweg tegen komt met daar bij een classificatie en prijs indicatie. Ook interessante plekken of kortweg Poi’s ofwel Points Of Interest, winkeltjes, restaurants of eethuisjes staan er in vermeld. Op onze reizen proberen we altijd onderweg wat alledaagse woorden op te pikken zoals goedemorgen, goedenavond, dank U wel, wat kost dit of liever in China hoe goedkoop is dit, en dergelijk van dit soort woorden, dit levert vaak een hoop sympathie bij de mensen op.

De voorbereiding is vaak net zo leuk als de reis zelf want we hebben niet alleen een woordenboekje gekocht maar ook een Lonely Planet en een soort van Capitol vol met Poi’s in China, waarvan we enkele bladzijden op ons lijstje staan om te bezoeken. Omdat we zelf voor ons eten moeten zorgen onderweg, hebben we van internet een lijst uitgedraaid met diversen gerechten. Het zijn 2 A4tjes vol en hopen daarmee de gerechten te krijgen die we lekker vinden. In de handel is ook een boekje dat heet Point It, het staat vol met kleine fotootjes over van alles en nog wat, bijvoorbeeld een wc, een telefoon, een koe, een varken, kip, nasi, bami, enz. dit leek ons best handig, je hoeft alleen je plaatje van je keuze aan te wijzen en men snapt wat je bedoelt, hoop je.

Tot slot nog onze visums voor China regelen. Voor onze reis hebben we 90 dagen uitgetrokken. We hopen bij de visum aanvraag dat als we er een kopie van de reisreserveringen en de vlucht bijvoegen, dat ze wellicht er in een keer een visum van 90 dagen zullen maken, zodat we ons geen zorgen hoeven te maken voor een verlenging. Alle benodigde papieren ingevuld en gekopieerd, alles ingeleverd bij de ambassade en met drie dagen zou alles klaar liggen om af te halen. Helaas dank zij onze cabaret vrienden met hun anti China Campagne worden wij teruggepakt. Bij het afhalen van onze paspoorten met visum blijkt dat we maar een visum van 30 dagen hebben gekregen, maar bij ieder politie bureau in China kunt U het visum verlengen was de mededeling bij aflevering. Dit geloven wij natuurlijk, en waarom zouden we het niet geloven, dus gaan wij gewoon volgens ons plan op pad.

Daar staan we dan op het vliegveld van Guangzhou, als het goed is staat er straks bij de uitgang een afgezant van het hotel die ons komt afhalen van het vliegveld. Het is even zoeken tussen alle borden van afhalers, maar daar staat ze dan onze afhaal service met het bordje Familie Steijn, ze loodst ons door de gangen van het vliegveld naar de uitgang waar het Hotelbusje staat die ons met de fietsen en bagage naar het Hotel brengt. We rijden door allerlei straten, lanen, pleinen, viaducten en hebben zo een eerste kennismaking met de verkeerschaos in China.
Ons Hotel staat in een wijk met vele andere Hotels tussen twee rivieren in en vormt op deze wijze een soort van eiland in deze miljoenen industriestad.
In ons hotel lopen plenty chinezen in een keurig uniformpje, ze willen ons helpen met de tassen en fietsen. Zo maken we onze eerste fout, namelijk de fooi, de chinezen willen geen fooi, ik heb zelfs de indruk dat je ze beledigd als je fooi geeft, ze doen gewoon hun werk en ze zijn blij dat ze mogen werken. Aan de balie merken we al snel dat zelfs Engels voor de Chinezen een probleem is, zelfs in het hotel. Met regelmaat begrijpen ze ons niet, maar ze doen altijd hun uiterste best en zeggen dat het goed is, later pas begrijpen we dat chinezen nooit nee zeggen en altijd ja knikken.

De eerste twee dagen zullen we doorbrengen in Guangzhou, de hoofdstad van de provincie, een stad met 9 miljoen inwoners. Hier blijven we een paar dagen om een beetje te acclimatiseren en te bekomen van een eventuele jetlag, tevens kunnen we de stad een beetje verkennen. Mogelijk kunnen we hier beginnen met wat we uit het phraseboekje hebben opgestoken om dit bij de Chinezen in de praktijk brengen.

Onze eerste dag in China, hoe zullen we die beleven. We beginnen met het ontbijt, een lopend buffet systeem en het ziet er voortreffelijk uit. Tijdens het ontbijt overleggen we wat we vandaag op de eerste dag zullen gaan doen, in ons routeboekje staat een tip dat we een bezoek kunnen brengen aan een interessante Boeddha Tempel in het centrum van de stad.
Met een plattegrond in ons hand gaan we op stap, we lopen dwars door het enorme grote centrum, je kunt natuurlijk een taxi nemen dat kost weinig of niets. Maar we zijn blij dat we de benen kunnen strekken, en als je loopt of fietst ben je een met de Chinezen, daarom geen taxi, en lopen we en genieten van alles wat er op ons pad komt. De tempel is een beetje zoals te verwachten is, maar leuk om er te zijn en te proeven van de sfeer en te ruiken aan het mysterieuze dat rond de tempel hangt. Van de wandeling hebben we wellicht het meest genoten. Hier maken we kennis met de taal en de problemen die je als Europeaan hebt in een land als China, waar bijna geen andere taal wordt gesproken. Het begint als we de weg vragen, want de plattegrond is niet gedetailleerd genoeg om er in een keer naar toe te lopen.
Het eten kiezen blijft echter een sprong in het diepe, we hebben een A4tje thuis gemaakt met gerechten informatie. Onze keuze maaltijd smaakt best en wij vinden dat we het er op onze eerste dag goed gedaan hebben.
De fietsen moeten nog uit de doos, bij de receptie meld ik dat we de fietsen willen hebben want die hebben ze keurig voor ons opgeborgen in een bagagedepot ergens achter de receptie. Binnen 10 minuten staan de twee fietsdozen in de hal. Een half uurtje per fiets heb ik wel nodig om de fietsen weer rijklaar te maken. Waar ik dit kon doen leverde nogal wat hilarische momenten op.

In ons Fietsrouteboekje staat een advies om een bezoek te brengen aan het Ancestral Tempel complex, dat doen we. Het boek Loneley Planet geeft aan dat de bouw van het complex dateert uit het jaar 800 t/m 1100. De dakranden van de tempels zijn rijk versiert met sculpturen in diversen materialen zoals hout ceramiek en deze zijn prachtig versiert met oude afbeeldingen gemaakt en gekleurd in ceramiek. De omgeving staat hier al sinds mensenheugenis bekend om zijn ceramiek.

Om 10 uur krijgen we trek in een bakkie koffie, als we een eethuisje zien waar wat mensen zitten stoppen we. Je ziet de mensen denken: wat hebben we daar nou voor rare vogels. Maar vriendelijk en behulpzaam zijn ze altijd, dat hebben we al gemerkt. Zo ook met de koffie, geen koffie dus maar wel thee. Je schenkt zelf maar in en de thee is gratis, ja zo komen we met een kwartje China rond. Voor de lunch is het wat problematischer, onze A4tjes met diners snappen ze niet of hebben ze het niet, als laatste trachten we het te doen met ons boekje Point It en dat werkte goed en met een kwartiertje staat een heerlijk bord bami voor ons neus.

Langzaam wordt het wat groener en wordt de smog wat dunner en onttrekken we ons aan de stinkende fabrieksstad Gangzhou. Door diversen onwennigheden ligt onze gemiddelde rijsnelheid erg laag niet dat we daar problemen mee hebben, we zijn hier om te genieten van China van het land van de mensen en hun eigenaardigheden. Zo komen in de namiddag in het volgende etappehotel aan. De fietsen mogen hier naar een directiekamer achter de receptie en wij krijgen een keurige kamer op de 5e verdieping. We maken een wandelingetje. Het is een stad met een inwoner tal van een miljoen of meer en ons hotel staat aardig in het Centrum dus is er genoeg te zien en te beleven.

Onze wekker loopt af omdat we niet te laat op de fiets willen zitten. We steken ons direct in de fietskleren, nemen gewoon weer de lift naar het restaurant op de 2e etage voor een ontbijtje. Het is heerlijk fietsweer, we volgen ons fietsrouteboekje, de route is met de aanwijzingen uit het routeboekje goed te vinden. We hebben nog niet mis gereden.

De natuur wordt langzaam steeds mooier de industrie gebieden gaan we verlaten en er komt steeds meer ruimte voor de rijstvelden. Ook het verkeer wordt steeds rustiger zodat ook de smog langzaam minder word. De weg is vrij vlak met maar een enkel klimmetje of wat vals plat.

De lunch is opnieuw dolle pret we zitten hier echt op het platteland. Het eethuisje zit vol met etende Chinezen dus doen we een nieuwe aanpak, we lopen langs de tafeltjes met etende Chinezen en wijzen aan wat er lekker uit ziet. De Chinezen zien er de humor wel van in en moeten hard lachen om onze aanpak. Na een heerlijke lunch stappen we weer op de fiets en peddelen we op ons gemak naar onze eind bestemming van vandaag.
Het hotel wat we kiezen ligt lekker centraal vlakbij het Centrum en vlakbij het Seven Star Lake. De kamer ziet er weer goed uit, goede bedden, goed sanitair, warme douche, airco, tv, wat wens je nog meer. We besluiten om er twee dagen te blijven zodat we morgen op ons gemak de stad en het Seven Star Lake kunnen bewonderen. De wandelschoenen aan en op naar het Seven Star Lake, vanaf de stad lopen we over een dijkje dat dwars over het eerste grote meer loopt, daar liggen nog meer meren bij elkaar en zo bij elkaar is dit een groot natuur gebied van 11 vierkante kilometer. Aan de overkant hebben we de andere meren met prachtige Chinese theehuizen, Boeddha tempels maar ook rood gekopte kraanvogels en roze flamingo’s, het is een prachtig groot natuurgebied. Via diversen mooie boogbruggetjes loop je van het ene naar het andere meer om het geheel nog mooier te maken is er overal in het park hele zachte Chinese sfeermuziek.
Heel vreemd maar al de dagen dat we hier zijn is er geen vleugje wind, dit wil zeggen dat het meer je tegemoet spiegelt. Het is een dagje heerlijke rust en stilte en genieten van de prachtige natuur, de bomen, de bonsais, de tempeltjes, het is natuur en cultuur proeven. Na een dagje genieten keren we in de namiddag terug naar de stad en lopen we langzaam terug naar ons hotel.

De volgende dag stappen weer op de fiets, vandaag hebben zo’n 75 km. voor de wielen. Meer en meer komen we tussen de boeren bevolking en de rijstvelden. De weg wordt wat slechter omdat we niet meer op een doorgaande hoofdweg rijden, maar op een secondaire weg en dan houd het onderhoud aan de wegen plotseling op, dan vallen er gaten in de weg en moeten we extra oppassen want de gaten zijn niet altijd even ondiep. Het wordt ook wat meer klimmen en dalen. Hier begint op te vallen hoe hard er door de Chinese bevolking wordt gewerkt overal is men bezig met de rijst, het zijn allemaal kleine akkertjes, allemaal dijkjes en overal water regulering. Ze werken keihard en praktisch alles wordt met de hand gedaan alleen het ploegen gaat met een karbouw, zo zie je ze hier en daar dat ze bezig zijn met een karbouw om de sawa’s om te ploegen of te egaliseren. Hier werken niet alleen de mannen op het land, maar zijn het voornamelijk de vrouwen die zich bezig houden met het planten van de nieuwe cyclus rijst.

Als we op de fiets stappen regent of eigenlijk motregent het, het is net of we in de mist rijden. De route is mooi en gaat over een rustige tweebaansweg. Er zit vandaag wel een pittig klimmetje in van 4 km met een stijgingspercentage van 5 tot 8%, een lekker opwarmertje voor over een paar dagen.

Voor onze lunch gaan we meestal naar een van de vele eenvoudige eethuisjes langs de route, vanwege het fietsen proberen een koolhydraat maaltijd met bami of een mie aangevuld met wat rundvlees en diversen groeten. Door het taalprobleem is de beste methode om gewoon de keuken, of iets wat daar voor door moet gaan, in te lopen en je aanwijst wat je wilt eten. Meestal snijden ze het vlees in hele dunne plakjes en wordt het geheel met de groente in de wokpan gewokt. De sausen uit de provincie Canton zijn wereldberoemd, het eten smaakt dan ook perfect.

Hier en daar zien we langs de weg hele rijen dunne plaatjes hout staan, alsof ze staan te drogen, ze hebben weg van fineer of hout voor sigaren kistjes, een paar honderd meter verderop staat er een klein fabriekje en ik hoor daar zaagmachines. Tijd om de fiets stil te zetten en eens naar binnen te lopen. Ook hier wordt hard gewerkt, aan een machine wordt een boomstammetje ingespannen en geschild achter de machine staat een chinees die het geschilde hout aan pakt en op lengte afknipt, dan gaat het naar de dames die er stapeltjes van maken om het ergens te drogen te zetten. De mensen vinden het leuk dat we belangstelling hebben voor wat ze doen en foto’s nemen is ook hier geen enkel probleem.

De zon schijnt weer en het is heerlijk fietsweer met een temperatuurtje van zo ongeveer
24 graden. De route gaat over een tweebaansweg met links en rechts van de weg de rijstveldjes en de route beschrijving voor vandaag geeft aan dat het een golvende etappe is. De te rijden afstand is rond de 50 km. dat moet dus geen probleem zijn. Het verkeer dat we op de weg ontmoeten wisselt in van alles het zijn vrachtauto’s groot en klein, maar ook boeren die met hun karbouwen naar het land gaan, zo ook dames met manden vol rijstplantjes om ze te gaan uitpoten in de sawa’s

De mensen hier hebben een redelijk bestaan, ik nijg te zeggen ze hebben een bestaan, ze hebben geen directe armoede maar zeker geen luxe, ook het materiaal waarmee ze op hun akkertjes werken stamt nog uit de tijd van hun grootouders.

Onze weg loopt als het ware door een hele lange vallei links en rechts van ons zien we het hoog gebergte, de diversen riviertjes stromen dan weer links en dan weer rechts van de weg met soms van die prachtige boogbruggetjes. De riviertjes voeden de sawa’s en we hebben bewondering hoe dit ingenieuze systeem in elkaar zit, zodat een ieder voldoende water heeft voor zijn stukje grond of liever zijn rijstveldje, hier loopt geen waterbouwkundig ingenieur rond om de zaak in goede banen te leiden, dit zijn gewone boeren mensen met een boerenverstand en die meestal niet eens kunnen lezen en schrijven.

Onderweg rijden we langs wat steenfabrieken. De karren vol met geperste kleistenen worden naar buiten gereden hier worden ze op rijen op gestapeld en in de zon gedroogd. De productie en het afvoer en het stapel werk is precies op elkaar afgestemd, hier is niet eens tijd om naar ons te kijken of te zwaaien. Toch maken we een paar foto’s, ze lachen even maar gaan onmiddellijk weer door met stapelen.

Om 8 uur stappen we al op de fiets, het is vroeg maar het is om deze tijd een heerlijke fietstemperatuur, na twaalven gaat de temperatuur al snel naar boven de 30 graden, best warm om dan in dit vochtige klimaat te fietsen. Ook vandaag rijden we op een soort van tweebaansweg, door een vallei met links en rechts de bergen. De route is volgens het routeboekje wat heuvelachtiger, maar nu rijden we nog rustig tussen de rijstveldjes. Het is een doorgaande route en tot onze verbazing zien we hier een groot gebouw van links naar rechts van de weg het zijn de Chinese Tolpoorten, de Tolpoorten zijn voor ons fietsers geen enkel probleem. We rijden rustig door het poortje en zwaaien naar de beambte hij zwaait gemoedelijk terug een teken dat wij als fietsers tolvrij zijn.

Op onze route passeren we links wat meertjes, de Chinezen zien overal brood in, zo ook in deze meertjes ze zitten namelijk stik vol met verse Peking eenden, vers omdat ze hier nog heerlijk rond zwemmen.

Wij zijn op weg naar het Karstgebergte, toch hebben we vandaag de eerste Karstformaties langs de weg staan. Nu zijn ze al indrukwekkend en we kijken er naar uit hoe het zal zijn in het Karstgebergte.

Als je vroeg in bed ligt kan je ook vroeg op zo zitten we om 8 uur op de fiets. Vandaag hebben we volgens het routeboek met wegreconstructies, opbrekingen en omleidingen te maken. Inderdaad het is een tweebaansweg met een zogenaamde vluchtstrook, maar het wegdek is vandaag ontzettend slecht. Het is continu op je hoede zijn en oppassen dat je niet in een gat zit. Regelmatig hebben we omleidingen en de weg is erg druk, heel wat anders dan de laatste dagen. De route is toch al zwaarder omdat er vandaag 6 of 7 pittige klimmetjes moeten worden overbrugd. Het zijn klimmetjes van 500 m., maar ook van 3 km., het zijn van die echte kuitenbijters! Tijdens de klimmetjes moet je ook goed uitkijken voor het passerend verkeer. Volgens ons routeboek moeten we het Karstgebergte zien naderen, helaas dit is ons wat ontgaan in deze heksenketel.

Gelukkig en blij zijn we als we rond half 2 heel maar wel onder het stof bij onze volgende bestemming aankomen. Een wat grotere en moderne stad. De rest van de middag wandelen we wat door de stad en bekijken de winkeltjes en staan verbaast hoe de detailhandel hier hun waren aan de man probeert te brengen.

‘s Avonds zitten we weer aan de rijst, het restaurant zit op de eerste etage, we hebben een tafeltje voor het raam en kijken gezellig de winkelstraat in met honderden winkelende chinezen.

Het routeboekje geeft aan dat er op deze etappe geen problemen zijn en een vrij rustige weg is, het beloofde dus een rustig tochtje te worden. De route loopt tussen de rijstvelden en er wordt ook hier hard gewerkt op het land. De mannen lopen achter hun ploeg met een karbouw, door de dames worden de nieuwe rijstplantjes gepoot. De landbouw is hier allemaal kleinschalig het zijn de kleine akkertjes die het juist leuk maken om er tussen te rijden. We vallen wel op in dit landschap met onze fietsen en in ons fietstenue, je ziet het in volgorde gebeuren, de mensen staan eerst te kijken, dan nog eens te kijken, dan denken van wat is dat nou en dan beginnen ze te zwaaien. We zwaaien met plezier terug, de mensen zijn zo vriendelijk en hartelijk en vinden het prachtig als we terug zwaaien.

Vandaag staat ons hotel in het centrum van de stad, het was even zoeken door de drukte van de markt maar toch gevonden. In ons routeboekje staat een prijs van 140 yen, maar de vraagprijs werd 320 dat is schrikken, dat wordt onderhandelen. Ik laat het routeboekje zien waarin een prijs van 140 yen staat, dan wordt er gebeld en gepraat achter de balie en ineens krijg ik de telefoon in mijn handen gedrukt, aan de andere kant van de lijn een Engels sprekende Chinese mevrouw waar ik mijn probleem bij neerleg. Ze begrijpt het en zegt dat ze met 5 minuten bij de balie is. Mijn god, denk ik wat heb ik los gemaakt om hier een beetje eigenwijs te doen over een kamer prijs van 14 euro meer of minder. Maar als onze Engels sprekende Chinese mevrouw er is, is het snel opgelost, het is vandaag 1 mei en iedereen is vrij en er zijn feesten in de stad daarom zijn de hotelprijzen gewoon voor een dag verdubbeld. Vandaar de prijs van 320 yen, maar we krijgen toch wat korting en we betalen een prijs van 280 yen, maar morgen is de prijs weer 140 yen. Hiermee is het gelukkig snel opgelost, de mevrouw blijkt lerares Engels te zijn op de plaatselijke High School en helpt het Hotel als er probleempjes zijn met Engels sprekende klanten, zoals wij. Ze verontschuldigd zich voor haar slechte Engels en bied nog even haar diensten aan mochten we alsnog problemen hebben dan komt ze onmiddellijk.

De kamer is verder perfect, de fietsen staan bij de auto parking onder continu bewaking, we nemen een snelle douche en trekken nog even een paar uurtjes het stadje in. Er zijn duizenden mensen op de been alle winkels zijn open en de markt draait op volle toeren.
Het is er gewoon erg gezellig. We lopen langs alle kraampjes van de markt, de groenten en de viskramen beginnen allemaal een beetje het zelfde te worden. Maar hier op deze grote markt zijn het juist de bijzondere ambachten die voor ons de markt juist zo leuk maken, hier zitten bij voorbeeld veel vrouwtjes met allerlei soorten paddenstoelen en kruiden. Toch maken wij het ook leuk voor de Chinese bevolking door er gewoon net als een chinees naar de volkskapper te gaan op de markt. Alle chinezen blijven even staan kijken en lopen dan lachend weg als ze zien dat ik daar net als alle andere Chinezen gewoon geknipt wordt. Op de dag van 1 mei wordt net als in Europa het Oud en Nieuwjaar met vuurwerk afgesloten. Het geknal is niet meer en niet minder dan in Holland.

Om half negen staan we weer bij de fietsen en stappen we op om onze volgende etappe te rijden. Onmiddellijk valt ons op dat alle straten alweer zijn schoongemaakt en er ligt geen enkel papiertje van een rotje meer op straat.

In de verte zien we langzaam de Karstgebergte naderen en op advies van ons routeboekje gaan we bij kilometerpaal 18 linksaf. Het is een doodlopende zijweg, de weg is 5 kilometer lang heen en 5 kilometer terug maar volgens ons routeboek een aanrader om deze heen en terug te rijden. Volgens ons is het geen aanrader maar een must.

We fietsen tussen het Karstgebergte door en bewonderen dit natuurwonder het zijn de vormen, de kleuren, het lichte groen van de vers gepote rijstplantjes het donkere silhouet van de Karstpilaren, hier zijn we voor gekomen en Oh wat zijn die mooi, het zijn 50 tot 100 meter hoge pilaren in allerlei vormen. De weg slingert zich tussen het Karstgebergte en de rijstveldjes door. Het meest mooie is wel dat soms zo’n Karstpaal midden in een rijstveldje staat, hier heb het spectrum van alle groenen kleuren bij elkaar. Hoe het komt weet ik niet maar om en rond deze Karstformaties hangt altijd een mist en nevel, dit geeft het geheel een sfeer van mystiek en van rust. Hier en daar een klein boerendorpje, voor ons is dit het, dit is echt uniek !

De weg is 5 kilometer lang en terug, maar wij genieten hier 2 ½ uur van, om daarna weer op onze route bij kilometerpaal 18 terug te komen op de route en verder te gaan. De etappe is een heuvelachtige route met een paar forse klimmetjes, het zijn klimmetjes van een paar kilometer lang maar met een stijging van om en de bij de 6% , kuitenbijtertjes dus. De route is wel heel erg mooi en we maken dan ook vele foto stops om dit toch wel vast te leggen. Het volgende dorp waar we stoppen heeft slechts een straat en ligt midden tussen de rijstvelden, de rijstvelden eindigen tegen het dorp aan. Er is een Guesthouse die van het eenvoudige type, maar alles is redelijk schoon. We hebben een kamer aan de achterzijde op de tweede etage als we uit het raam kijken zien we alleen maar de rijstvelden met in de verte de silhouetten van de in nevel geheulde Karstgebergte. Na de lunch rijden we nog een stukje door het paradijs, dan volgen nog 2 korte klimmetjes met een stijging van 6% en dan, daar is die, de rivier de Li , deze stroomt dwars door het Karstgebergte. Op de brug staan we even stil om te genieten van dit mooie decor, het is de rivier, de Karstbergen, met links op de rivieroever het stadje Yangshou. Op de rivier varen allerlei soorten van bamboe vlotten, het zijn chinezen die boodschappen zijn wezen doen in Yangshou, het zijn de vissers die rond varen met hun aalscholvers op de voorpunt, zo worden er ook de toeristen rond gevaren op een bamboe vlot.

Hotel “ De Golden Dragon” was de aanrader uit ons routeboekje, het ligt dicht tegen het centrum, en de buitenkant van het hotel ziet er goed uit. Onze fietsen mogen weer in de directie kamer en wij krijgen een kamer op de eerste etage, alles ziet er zeer goed uit, gelukkig maar na zo’n muggennacht als de afgelopen nacht. Het is de bedoeling om hier een aantal dagen te blijven, ten eerste het is hier erg mooi en wat rust is ook niet weg. Vanavond is het een aanrader om in het “China Café“ te eten, het ziet er een beetje uit als een bruin eetcafé, maar best gezellig. Op de kaart staat onder andere Peking Duck in Orange saus, waarom ook niet we zijn al een paar weken onderweg, in die kleine dorpen of plattelands stadjes weten ze van geen Pekingeend af, of ligt dat aan ons? Bestelden we gewoon niet goed of is de taal het probleem, maar vandaag gaat het gebeuren. Nou het is smullen, dit wil ik wel iedere avond op het menu. Als Peking Eend zo is klaar gemaakt is er niets lekkerder dan Peking Eend in Orange saus, ga maar proeven!

Yangshou is een echt toeristen stadje met vele hotelletjes, eethuisjes, terrasjes, toeristen winkeltjes met van allerlei toeristen prullaria.Hier stoppen dagelijks vele Tourbussen om een paar uur Jan de Toerist de gelegenheid te geven om even snel een rondje te maken, weer terug in de airco bus en op naar het volgende hok. Gelukkig zijn wij zijn in de gelegenheid om dit heerlijk op gemak te bekijken en te genieten van de vele kleine dingen die het land bied. Vandaag willen we een rustdag houden en dat doen we dan ook. We beginnen met koffie drinken op een terrasje en wandelen wat rond door het stadje en lunchen bij KFC, ja de ontwikkeling staat niet stil ook hier in Yangshou. Maar na die weken van rijst en bami mag dat wel een tweede keer. In de middag wandelen we nog wat langs de rivier hier kan je op een bamboe vlot een tochtje maken over de Li rivier. Als we langs de rivier wandelen worden we continu aangesproken om op een bamboe plaats te nemen en een tochtje te maken van een uur, wij zijn hard en doen het niet. Ons routeboekje raad ons aan om dat over een paar dagen te doen in het dorp Xingping. Daar zijn de rivier de Li en de Karstbergen op zijn mooist. Het Routeboekje zijn we gaan beschouwen we als een soort van Bijbel, tot nu toe zijn alle adviezen goede en zeer goede adviezen geweest dus waarom dat in de wind slaan.
Wel boeken wij een tochtje per Hete Luchtballon, er zijn twee vluchten per dag
Wij laten ons gevoel spreken en kiezen voor ‘s-morgens en we moeten om 6 uur voor het Hotel klaar staan dan worden we met een busje opgehaald. Het busje is keurig op tijd en brengt ons naar het veldje van vertrek. Daar staan drie ballonnen klaar om in te stappen en om 6.30 stijgen we op. Het is een vreemde ervaring hij glijd als het ware geluidloos door de lucht, onze piloot, nou ja, bestuurder praat liever niet over hij glijd, ook vliegt hij niet, nee hij rolt. Onze uitzichten vanuit de Hete Luchtballon zijn werkelijk fantastisch soms rollen we laag, soms rollen we hoog en soms rollen we tussen de Karstbergen door. We zijn met drie ballonnen opgestegen ook dat geeft een prachtig effect die gekleurde ballonnen die rollen door dit mystieke landschap van mist, nevel, Karstbergen en de Li rivier met daar beneden de rijstveldjes waar de eerste boeren alweer aan het werk zijn. Het sturen geeft toch wat meer problemen naar mijn idee miste hij zijn landingplek en komen we terecht op een grafheuvel van een kerkhof. Het busje om ons naar het Hotel te brengen vindt ons tussen een wirwar van weggetje tussen de rijstveldjes. Helaas is het gaan regenen daarbij is het zo grijs dat we het idee hebben dat het vandaag niet meer droog wordt.

Onze benen kriebelen, we moeten wat fietsen, er is een fietsroute langs de zijrivier van de Li dat is de Yulong. Maar het is geen uitgestippelde route met gele of rode paaltjes. We zijn maar net onderweg of het begint weer te regenen toch maar even terug naar het Hotel voor de regenbroeken. Als we ze hebben gaan ze de fietstas in, het is inmiddels droog, gelukkig hoeven ze er ook niet meer uit. Het pad dat we rijden loopt vrij dicht langs de rivier Yulong, het is geen asfalt pad maar een klei en gravelpad, door de regen van gister en vannacht staat het pad af en toe blank en wordt het soms baggeren.
Op onze route passeren we een watermolen die met bamboe bakjes de akkertjes achter de dijk bevloeien. Het meest ingenieuze aan die molen is wel dat hij diagonaal in de rivier staat, door het stromende water draait hij rond en door zijn diagonale stand scheppen de bamboe kokers beneden het water op en deze worden op het hoogste punt geleegd in de watergoot die naar de rijstveldjes leid.
Bij de uit 1412 stammende oude boogbrug de “Dragon Bridge” is er een was gelegenheid voor de bevolking om hun kleding te wassen, onze fietsen zaten dik onder de rooie klei voor mij de tijd en de gelegenheid om even van die wasplaats gebruik te maken om onze fietsen te reinigen. Met schone fietsen rijden we weer terug naar Yangshou. Vanavond gaan we weer heerlijk Pekingeend eten in het China Café deze was uiteindelijk zooo lekker.

Eigenlijk is het niet de moeite om op de fiets te stappen, we zouden het wel kunnen lopen. De weg naar Xingping is niet de meest bijzondere. Xingping is een van de weinige dorpjes aan de Li rivier maar wel een dorp met de mooiste Karstbergen. Hier is dan ook de foto genomen van de Karstbergen met de River Li welke is gebruikt bij het ontwerp van het Chinese bankbiljet van 20 Yen. Het is hier geen toeristen plaats zoals Yangshou, nee het is hier nog een gewoon boerendorpje, alleen langs de rivier begint het toerisme zich wat te ontwikkelen. Hier is het waar we een bamboevlot vaart moeten maken, hier zien we de Karstbergen op zijn mooist, dus hier gaan we een bamboe reserveren.
Even wat rond kijken met welke bamboe we het best mee kunnen, een van de Chinezen doet ons een leuk aanbod voor 2 uur varen. We varen 1½ stroom opwaarts en een ½ uur terug, het lijkt ons wel wat en stappen op. Het is 2 uur lang zitten en genieten.
De rivier slingert zich tussen de bergen door en de ene Karst is nog mooier dan de ander. Langs de oevers en op de rivier bedding lopen koeien en staan karbouwen te grazen of nemen een bad in de rivier. Op een van de grindbeddingen staat een chinees met zijn aalscholvers, de vissers gebruiken de vogels om vis mee te vangen. De vogels krijgen een ring om hun nek zodat ze de gevangen vis niet kunnen doorslikken, als de visser merkt dat de aalscholver een vis in zijn bek heeft trekt hij hem met het touwtje dat om zijn poot zit terug in de boot. Als beloning ontvangt de aalscholver een mini visje.

Bij iedere bocht in de rivier hebben we weer nieuwe en anders gevormde Karstbergen de ene formatie is nog grilleger of nog mooier dan de ander. Bij terug komst is het al tegen 5 uur en lopen we op gemak langs de rivier te kuieren. Op een van de stenen plateaus in de rivier die gebruikt wordt als kleding wasplaats voor de locals staat een cameraploeg foto’s te nemen. We gaan er op ons gemak bij zitten en kijken wat ze doen. Algauw merk ik dat dit wellicht de mooiste plek is aan de Li Rivier, hier maak je wellicht de mooiste foto’s. Om zes uur is het donker en juist nu tussen vijf en zes uur is er het mooiste licht, juist nu om deze tijd trekken de mistflarden laag over de rivier en tussen de Karstbergen door, juist op deze plaats is de bewuste foto voor het briefje van 20 Yen genomen. Iedere minuut verandert het decor, voor ons ligt een kleine stroomversnelling, de bamboevaarders trekken aan de overzijde door de mistflarden naar huis.
Hier blijven we zitten tot het donker is en maken meer dan 70 foto’s, we zitten onder de muggenbulten maar dat was het meer dan waard.
Ons Hotel is er een van het zeer eenvoudige type, we zijn er een beetje ingetuind op zijn Hollands, bij binnenkomst stonden we met ons routeboekje voor het goede hotel, er komt een vrouwtje van de trap af uit het hotel naar beneden en verwelkomt ons en voor we het weten hebben we ingetekend en betaald voor een kamer, maar we zijn door de verkeerde deur naar binnen geloosd door die mevrouw en zitten we bij de buren in een heel simpel Guesthouse, eigenlijk iets te simpel.

Dit is misschien wel een van de mooiste fietsdagen van deze route, de eerste 30 km van deze dag gaat over een onverharde gravelweg, maar is redelijk goed te bereiden. We rijden dwars door het Karstgebergte met zo nu en dan een blik op de Li rivier. De weg is zeker niet vlak er zitten een paar pittige klimmen in, het geeft ons wel een paar hele mooie uitzichtpunten. De middag temperatuur begint langzaam op te lopen naar boven de 30 graden, dat wordt vooral met klimmen zwaar. Na 32 km. gaan we over op asfalt en wordt de weg vlakker, hier begint het tuinbouw gebied. Hier worden ook bonen verbouwd, hier liggen op verzamelplaatsen enorme bergen bonen. Ze worden in plasticzakken verpakt en de zakken gaan op vrachtwagentjes richting Guillin, vermoedelijk naar de conservenfabriek om in potjes of blikjes te worden ingeblikt. Zo’n 10 kilometer voor Guilin wordt het drukker en drukker op de weg dan merk je al dat Guilin een grote en belangrijke stad is in de regio.
Guilin is een stad met bijna 1 miljoen inwoners en ligt gezellig aan de rivier de Li. Het Golden Elephant Hotel ligt aan de boulevard van de rivier en dicht tegen het Centrum. Het Hotel ziet er keurig uit dus besluiten we om daar voor een paar dagen te boeken. We willen de stad zien en we gaan van hieruit met de trein naar Kunming voor ons tweede deel van de reis.

Guilin staat bekend om zijn restaurants waar er vreemde dieren worden gegeten, hier staan voor de deur van zo’n restaurant wel 15 à 30 kooitjes met allerlei vreemde beesten. Hierin Guilin eten ze alles wat maar gek is en vier poten heeft zoals hond, kat,amboerat,lang en vele andere rare soorten. Als je hier wilt gaan eten moet je eerst buiten je beest uitzoeken, die wordt op een oude bascule gewogen en een half uur later ligt hij klaar gemaakt op je bord. Wij passen hier voor en met wat zoeken vinden we een Chinees met een wat internationaal gerichte keuken en hebben we weer heerlijk gegeten.
In de avond wandelen we door de stad als we op een enorme markt belanden. Het is er gezellig en een drukte van belang.

In de lobby van het Hotel is een klein reisbureautje, we lopen er eens binnen om te kijken wat we zo vandaag in Guilin kunnen doen. We krijgen een paar adviezen om onder anderen een bezoek te brengen aan het Pagode Park en aan het State Park. Verder hebben ze als we morgen hier ook nog zijn een bustochtje naar Longsheng, daar kunnen we een ontmoeting hebben met de dames met de Lange Haren en deel twee is een bezoek aan de mooiste rijstvelden van China. Dit leek ons een leuk advies, lekker zitten in de bus en eens niets doen en toch leuke dingen zien.
Vandaag gaan we eerst naar Pagode Park dit park ligt slechts 10 minuten lopen van het Hotel. De twee Pagodes liggen midden in een grote vijver en met hun 30 etages en hun aparte bouwstijl zijn het indrukwekkende gebouwen. We lopen een rondje om het meer om daarna koers te zetten naar het State Park, dit is wel een half uurtje wandelen. Het Park is prachtig gelegen tegen de rotsen van een berg. Het is een soort van Vondel park voor ieder wat wils zoals waterpartijen, tempels, podiums voor voorstellingen enz. Mooi is het Tempel gedeelte met mooie oude boogbruggetjes en mooie zeer aparte banken. Bij het mini dierentuintje waar nogal wat bekijks is bij de panda’s heb ik een vreemd gevoel over me, als ik me snel omdraai zie ik in een flits twee chopsticks (eetstokjes) verdwijnen onder een jas die over de arm van een Chinees hangt. Was dit een poging van zakkenrollerij, toeval, intuïtie, we weten het niet maar het is een grote stad dus moet je op je hoeden zijn, ook in China. Na drie uurtjes in wandelen wordt het tijd om terug te wandelen, de temperatuur is vandaag weer rond de 30 graden, tijd voor een terrasje om de dorst te lessen. Als we afrekenen merken we dat we hier in een stad zitten waar wel vaker niet Chinezen komen, op het platteland betalen we 7 Yen voor een super grote bier van 70 cl en nu betalen we 20 yen voor 30 cl, een beetje groot verschil maar we hebben hier in China geen klachten over de prijzen.
De bus van Guilin naar Longsheng komt keurig op tijd. Tijdens de rit geeft de reisleidster allerlei informatie in het Chinees over naar ik vermoed de dagtrip, na een goed half uur is ze uit gerateld en krijgen we een Engelse versie voor ons tweeën, alleen nu is ze daar in vijf minuten mee klaar. Hier snap ik iets niet, maar dat zal wel aan mij liggen. De afstand is 90 km., het is rustig op de weg. Het is een warm onthaal in Longsheng, door de bevolking van het dorp worden we langzaam naar een soort van theatertje geleid.
Daar krijgen we wat dansjes te zien en showen ze hun lange haren. Inderdaad als alle knopen er uit zijn reikt hun haar tot op de grond bij allen. Aan het eind van de voorstelling worden alle knopen er weer ingelegd tot een grote knot. Wij vertrekken per touringcar naar de mooiste rijstvelden of wel sawa’s 5 km. verderop. De bus stopt halverwege de berg en wij moeten te voet verder en lopen over allerlei smalle paadjes langzaam maar zeker bergopwaarts. Na de lunch trekken we verder de berg op.
Inderdaad hoe hoger we komen hoe mooier de rijstterrassen dit is inderdaad heel mooi en uniek hoe deze rijstterrasjes rond tegen deze bergen aan liggen met al hun dijkjes en hun unieke watersysteem, zodat elk terrasje genoeg water heeft en niet zomaar leeg loopt, niemand heeft teveel en niemand heeft te weinig water. Na al dat berg op gewandel staan we op de top en kijken vanaf 2000 m.naar beneden, op deze toch vrij steile berg, hebben we een prachtig uitzicht over al zijn terrasjes die langs zo’n berg naar beneden gebouwd zijn. We wandelen op ons gemak weer naar beneden terug naar de bus die ons terug naar Guilin brengt. We gaan nog even bij Mr. Tea langs. Het is een thee handel met een proeverij, het gaat natuurlijk niet alleen om te proeven er is ook een showroom annex winkel bij met alle thee soorten, kopjes, serviesjes, trommeltjes, enz. Het begint met een ceremonie van het thee zetten gevolgd door een uitleg over het inschenken, drinken en het proeven van de diversen thee soorten. Daarna nog het rondje door de showroom annex winkel. Het is natuurlijk de bedoeling om iedereen daarna met een gevuld plastic tasje met gekochte spulletjes weer in de bus plaats neemt. Zo en nu terug naar ons Hotel. We hebben ons niet laten verleiden om thee of iets anders te kopen, onze fietsroute is pas halfweg en we hebben nog steeds genoeg gewicht.

De volgende dag vertrekken we met de trein naar Kunming waar we onze fietstocht voortzetten.