Eindelijk was het 19 juli. Via Bremen, Frankfurt, Singapore kwamen we ’s avonds de volgende dag om 21.30 uur in Kuta aan. Het visum hebben we op het vliegveld geregeld. 25 Dollar en we waren snel door de controles. 20 minuten na landing stonden we met bagage en fietsdozen al buiten en de man van het hotel in Kuta stond met zijn bordje te zwaaien toen hij ons en de fietsdozen zag. Wat een tof begin, alles verliep op rolletjes.
21 juli hebben we benut alles klaar te maken voor de fietstocht. Fietstassen ingepakt, reiskleding laten wassen. Deze heb ik in het hotel achtergelaten voor de terugreis.

22 juli vertrokken wij voor achten naar Pura Tanah Lot. Ondanks het vroege tijdstip was het al enorm druk op de weg. We hebben goed door kunnen fietsen en waren al voor 10 uur bij Tanah Lot. Daarna hebben we de tocht voortgezet, onderweg bij een straatkraam werkelijk heerlijk gegeten. De vegacurries zijn helemaal te gek. Later hebben we ook vlees en vis gegeten,veel fruit en genoten van de gefrituurde snacks. We hebben gemiddeld 15 tot 35 Euro per dag uitgegeven met z’n tweeën.
Aan het einde van de middag arriveerden we in Ubud. We hebben een wandeling door Ubud gemaakt, thee gedronken bij een restaurant met een geweldig uitzicht over de rijstterrassen. Ook hebben we nog een kecak dans voorstelling bezocht. Zeer indrukwekkend.
23 juli vertrokken we om 9 uur. Deze dag stond in het teken van stijgen, maar het was goed te doen. Tegen half elf zaten we al aan de pannenkoeken met banaan. Dat vult goed. Onderweg hebben we drie (achteraf) veel te dure sarongs gekocht. Special price, ten! Wij dachten 10.000 Rupiah, nee 10 Euro! Uiteindelijk kwamen we uit op 100.000 Rupiah voor drie sarongs. Later in de vakantie hadden we drie voor 30.000 Rupiah kunnen kopen. Tja, moeten dit ook leren. Onderweg bezochte we baden met heilig water. De mensen baden er met kleren en al en bieden ook daar van die mooie gevlochten palmbladen gevuld met divers lekkers aan. Ik vind het een zeer sierlijk aandoende ceremonie. Voor de laatste klimmetjes richting Bangli hebben we nog enkele bananen gegeten. In Bangli hebben we in Arta Sastra Inn geslapen. De eigenaar is de schoonzoon en de neef van de oude koning en spreekt Nederlands. Het slapen kost maar 30.000 Rupiah, maar was ook een van de minste plekken. We hebben geweldig gegeten en thee gedronken uit bekers die ik thuis onmiddellijk zou afkeuren. Erg lekker vinden wij de gefrituurde bananen en gefrituurde tempé. Later nog met een jong Zwitsers stel ervaringen uitgewisseld. Zij kwamen uit het oosten en vertelden enthousiast over een rondleiding over de rijstvelden door ene Gusti.
24 juli stonden we voor achten al buiten het koninklijke paleis midden op de markt. Nog wat voedsel voor onderweg gekocht. Bananen, ook gefrituurde, een soort pittige pindareep (erg lekker) en een soort cake. Voordat we Bangli verlieten hebben we nog Pura Dalem bezocht. Mooie indrukwekkende tempel bij het licht van de ochtendzon. Een uur later fietsen we weer verder. De route gaat nu richting het oosten van Bali. Het is dalen en stijgen aan een stuk. Maar wat een mooi uitzicht op rijstterrassen en palmbossen. Ik kan er niet genoeg van krijgen. We informeerde naar een rechtstreekse route naar het oosten. Volgens de kaart kon dat ook. Deze liep uiteindelijk over de rijstterrassen en we moesten flink sjouwen met de fiets. Er komt een gids met een Frans stel ons tegemoet. We vragen naar de weg & hij geeft ons zijn kaartje. Gusti! s’ Middags heeft Gusti ons nog in het waterpaleis rondgeleid en we hebben voor de volgende morgen afgesproken dat hij ons over de rijstterrassen gidst.
25 juli om 8.30 uur met Gusti naar de rijstterrassen. Het was een mooie tocht met prachtige vergezichten. Tegen 11 uur zijn we verder gefietst tot Lepah. Wederom prachtige vergezichten, nu de rijstvelden, palmbossen en in de verte de zee. Vlak voor aankomst moesten we nog iets van 2400 Rupiah aan tol betalen. Kregen wel een reçuutje, maar ik weet het niet. We zijn vaker zogenaamde controle posten tegen gekomen.
In Lepah logeerde we in een mooi hotel met zwembad, even heerlijk bijkomen. We hebben de vraagprijs kunnen terugdringen naar de helft. We hebben er twee leuke dagen gehad.
27 juli vertrekken we al om 7.45 uur. Vandaag hebben we vrij zicht op de Gunung Agung. Wat een mooie berg. Onderweg passeren we enkele marcherende schoolklassen. De meisjes en jongens oefenen apart. Bij de meisjes kan er nog een lachje af, ze zwaaien. Maar de jongens lopen met uitgestrekte gezichten, strak in de maat, maken op een fluitsignaal een stap zijwaarts en weten direct erna verder vooruit te marcheren. De route langs de noordkust is moeizaam. Al om 9.30 uur hebben we het echt warm, op straat is erg druk verkeer en qua natuurschoon valt behalve de Gunung Agung niets te bekennen. Vandaag heb ik veel last gehad van de uitlaatgassen, die soms nog versterkt worden door rookwolken, afkomstig van het verbranden van alle afval dat in de berm ligt.
Al voor de middag proberen we een luxe resort te scoren voor een middagje strand. Vlak voor Tembok kwamen we het bordje Gaia Oasis tegen. Wij zijn op onverharde wegen richting zee afgedaald. Een waar paradijs school achter de Palmbossen. Men had voor een nacht nog een cottage. Prijs was 45 Euro. Ons slaapplaats was de bovenverdieping van een in Balinese stijl gebouwd cottage met uitzicht op zee. Het geheel zou zo in Living gestaan kunnen hebben. Helemaal te gek vind ik die tuinbadkamers. We hebben een heerlijke middag onder de palmbomen op luxe strandbedjes verbracht, gezwommen en genikst.
Ik was al ’s ochtends vroeg wakker en heb zo de zonsopgang beleefd.

30 juli zitten we al om 9 uur in de lobby. We hebben ons voor een toeristisch uitje naar het eiland Pulau Menjangan ingeschreven. Dit moet het mooiste snorkelgebied van Bali zijn. Na ongeveer ¾ met een motorboot gevaren te hebben mogen we in het water. Werkelijk het is fantastisch. Even 50 m richting rif zwemmen, dan gaat het turkoois water over in diepblauw. Onder water heb je een afgrond van tientallen meters, net alsof je bij de rand van een berg staat. Geweldig gezicht. Vele vissen en prachtig koraal. We beginnen aan de terugreis. De wind was flink aangetrokken, de golven waren hoog en de boot had veel moeite om vooruit te komen. Na een spannend uurtje kwamen we weer op Bali aan en er was zelfs een warm water douche.
31 juli, tot Seririt gaan we met de bemo, dat stukje hadden we al gefietst.
1 augustus, voor acht uur zitten we al op de fietsen. Het wordt weer mooier om te fietsen, want we zitten op een parallelweg van de kustweg. Om 9:45 uur zitten we al met onze fietsen in een grote bus naar Lake Batur (± 1300m). De bus doet er goed 1,5 uur over voordat wij boven zijn.
Wat een uitzicht, de Gunung Batur en ernaast Lake Batur. Eigenlijk raak je niet uitgekeken. Het einddoel voor vandaag is Pandangbai. Tussen de vrachtauto’s door lieten we ons naar Padangbai rollen. Leuke dorpjes, velen waren onderweg naar een ceremonie, dus we zagen veel vrouwen met prachtig opgemaakte offers op hun hoofd. Tegen 17.15 uur waren we in Pandangbai. De laatste 20 km was vlak tot vals plat en Fred is daar voorop gefietst. Ik heb in zijn wiel gehangen om het tempo te kunnen houden. We hadden 90 fietskilometers erop zitten.

15 augustus, we vertrekken om 6.30 uur vanuit het hotel naar het vliegveld. Net nadat we door de douane waren, knalt van een van de fietsdozen de bodem eruit. Gelukkig hadden we nog tape in de handbagage.
We halen opgelucht adem, als de fietsdozen met 30 en 31 kg geaccepteerd weggaan. Om 9.15 uur vliegen wij naar Singapore. Daar valt de regen met bakken uit een donkergrijze hemel. Wat een mazzel hebben wij qua weer gehad. Twee buien en die tijdens vervoer met de auto!
Zelfs de overstap van 1 uur in Frankfurt halen wij. En onze fietsen komen in Bremen te voorschijn. Een fietsdoos is helemaal aan flarden. Maar we missen niets.
Terug in Nederland, geen zomerweer meer, herinneringen aan een bijzondere reis zitten in ons hoofd. We zijn gelukkig met onze mooie ervaringen op Bali en Lombok.